ياران

 

كلام بارگه بارگه هفتادو  دو پير

پير سليمان مرمو :

چه كوي كس مزان

بارگه شام وستن چه كوي كس مزان

ميردان  مگيلان قاف تا قاف جهان

شام هان  چه جامه شرط راي ديوان

سرانسر جهان  مبو چه  نزان

پي جيفه  دنيا ويل و سر گردان

خيلي  مون چه پير  پري يارستان

نمه دن تكبير چه جم راسان

او راگه غلط  ياران موران

هر گيج  ماوران  و دسگاي چفتان

بلام  چه آخر  گشت  خجل موان

پادشاه ملو چه سّر نهان

 

پير قابل مرمو :

چه كوه واهيلي

بارگاي شام  وستن  چه كوه واهيلي

چه قال  اره وسته بين  بلي

شام نه حشمتن ندلي

پادشام  بارگش وست چه يانه باوالي

 

پير ركندين مرمو

چه دلي دّري

بنيامين  شريك كس مزان سري

قاف تا قاف جهان بنيامين چّري

بنيامين كالاي هفتوان خرّي

 

پير ميكائيل مرمو

چه كوي عرويتي

بارگه شام وستن چه كوي عرويتي

حرسو نفس  دادن او قويتي

روژ  چه روژ  ملو چه بر بنويتي

سردي مايه سرد گرمي او قويتي

وشا پا كسه  او  يار  بو جويتي

 

پيرالي مرمو:

سوار بارگايي

عز و فدات بام سوار بارگايي

چوگاه قيوطت ورد  چيگاه زيايي

شام چه  شاره زويل بارگش نمايي

هان چه دسوه ذوالفقار شاهي

تيقس مورّو چه گاو تا ماهي

چه كوه غلامان  بدر گواهي

ياران  جفت ياري باران  او جايي

چه دل يكتري  بدان جلايي

تا كه پادشا و پير بيو چه  سر صلايي

 

پير طاهر مرمو:

چي برينوه

برينداره نان  چي برينوه

غلامان  بيان  دس و سينوه

چوگاه ولانان  چيگاه  دينوه

ياران نواچان  دل و كينه وه

بنيشان  او جم  چه آمينه وه

بواچان كلام  او فامينه وه

صحبت ياري كوچ  زرينه وه

گوش بدان  او جم وش آمينه وه

دم چه لاله وه  چم  اسرينوه

شام مدي مراد گردين دينوه

 

پير شمس علمدار مرمو:

برينم ايشو

برينداره نان  برينم ايشو

چه اينا ميشو  بيحدو بي شو

خواجاي پرديور  او خيرش كيشو

چه سردي ساعت  طوفان مخروشو

ياران  ديده شان  ظلمت  مپوشو

ياري گره كن  چي ژار بنوشو

چي سردي ساعت كوره ش   بجوشو

دايم كالاي  پاك ياري بفروشو

 

پير ملك مامولاني مرمو:

برينم قايم

برينداره نان  برينم قايم

چينا منالي  درهم و  دايم

خدام شاه صاحك اقرارش قايم

ياران او كلام  بوان ملايم

درس بدان و هم  اي نيم  تا او نيم

او سردي ساعت مدن  طلاو سيم

پير راستگو قره داغي مرمو:

چه پرده جافان

بارگه شام وستن چه پرده جافان

سلطان سريون چه سينه صافان

او ويش اطهار كرد كالاي صرافان

يار سكه غلب چه جم نه مرزان

 

پير تقي شاهوي مرمو:

او چمه گري

بارگه شام وستن  او چمه گري

دسته  موري  دسته  ماوري

شاه نيان  محمد چه پيقمبري

كس همتا ت نيا  هر چه مكري

شام سلطان صحاك ذات انوري

بيا بس  نيا چه پرديوري

 

پير حيدر كردستاني مرمو:

چه سازا نوه

بارگه شام وستن چه سازانوه

پيرو پادشاه  ها  ديمانه وه

هفتادو  دو پير گرد بيانه وه

ميردان  به نيشان  و ايمانه وه

 

پير نريمان بالاموي مرمو:

چه مور دينوه

بارگه شام وستن چه مور دينوه

سّر هان چه سينه   بنيامينوه

پيره و  پيرالي  او يك بينه وه

 

پير آحمد لرستاني مرمو:

واير چه كيفا

او كله زرده واير چه كيفا

داود بنيام  پيرموسي  ياوان  او پيشا

مصطفا گرتن  تير چه تركيشا

كله زرده  آورد نيان چه پيشگاه

 

پير تاجدين فارس مرمو:

چه بن پرتوكي

بارگه شام وستن  چه بن پرتوكي

مولام سَيرشن  خلقان  تالوكي

طعنه مدران  چه يار مخلوقي

هانا موران بوئي  سلوكي

مفروشان او هم فخر ملوكي

 

پير حسين كاشاني مرمو

هان چه او سَره

بارگه شام وستن هان چه او سَره

دستو دل ويت بكره شره

هر كاي بدن آنه مكره

نان نامردان هرگز  موره

 چني ناكسان اقرار مدره

تو چه كج شرطان  دس شرط مدره

او پير كج شرط  سجده موره

 

پير محمود بغدادي مرمو:

او بن ماهيري 

باركه شام وستن او بن ماهيري

ياري نگيرين  چه عقل ظاهيري

بشش نمدي  رمز  وايري

ها  دين  و كلام  مبو دسگيري

 

پير عبدالعزيز بصره مرمو:

وست او سّرخانه 

بارگه شام لوا  وست او سّر خانه

ياري  يادگارين  دّر يكدانه

وشش  نميو چني بيگانه

و حَدر نيشو  يار چه جم خانه

 

پير ايراهيم جاف مرمو

وست چه پرديور

بارگه شام  لوا  وست چه پرديور

چو گاه  هفتوا ن  آورد چه نظر

وينه  ازلي  رژيان  چه انور

پي سكه پيري غلامان يكسر

فرداش چه باقي بنيام مو سرور

يار داود  دليل  مولام  كرد  رهبر

بنيام پي ياران  بي و پيقامبر

پي شفا خوازي جمله نامور     

 

پير سلمان اردلاني مرمو :

وستو بحر و بّر

بارگه شام لوا  وست او بحر و بّر

پي رواج دين  سلطان سرور

اّول نريمان  آورد چه نظر

هفتادو  دو پير شام كرد با خبر

پري دليلي ميردان  گشت يكسر

بنگه ياريش بست  شاه چه روي مظهر

 

پير خالق  اردبيلي مرمو:

وست او كوي سيمان

بارگه شام لوا وست  او كوي سيمان

درمان دردان داروي حكيمان

راگه يارين  چه  ديده و چه گيان 

دينش برحقن  باوردي ايمان

 

پير منصور شوشتري مرمو :

او كعبه عظم

بارگه شام لوا وستن  او كعبه عظم

كعبم پرديور سلطان سر جم

ياران چه جمدا  دل باران  و هم

يك رنگ بنيشان هيچ نكران زم

مامور سلطان حاضرن  او جم

حيا بكرين  گردن كران خم

هرگز نسانان  بش زيادو كم

نوا پادشام سلطان اقدم

وينه تپه سو بوروتا ن او هم

 

پير عيسي شقاقي مرمو :

چه كوي ثنايي

بارگه شام وستن چه چه كوي ثنايي

ور گيرو طوفان  نه كوي فنايي

ميردان  به نيشان گرد و حيايي

بكيشان طعنه  چه روي  دنيايي

تا كه  باقي  بودور بقايي

طعنه كيش ملو  چه  ور  درگايي

 

پير حيدر كلميراني  مرمو:

او دو چگايان

بارگه شام وست او دو چگايان

ها سلطان ويشن  پادشاي شاهان

هم يار داودن  رهنماي  راهان

ماورو  چه راه يار پاك دامان

ناورو چه راه  گردين  گمراهان

 

پير مالك گوران مرمو :

سراو  دو  دره 

بارگه شام وستن سراو  دو  دره 

بنيامين  سلمان داود  قنبره

پيرموسي  وزير كاكا جابره

مصطفا عباس تيرش خطره

فاطمه رمزبار  سّرش  پروره

خالد  زرده بام  زرديش  چه  خوره

بلال روچيارن  ميردو  هامشره

 

پير مايل  ماهيدشتي مرمو:

چه مرّنوي

بارگه شام .ستن چه مرّنوي

پادشاه پرديور  بنيامين  هوي

پيرموسي وزير داود  هام  لوي

پيچاي  و هم چه  تانو  پوي

پير ناصر بختياري مرمو

چه ساج ناري

بارگه شام وستن  چه ساج ناري

ميردان سنجيان چه وزن ياري

مارو او نظر  قديم  داغداري

تازه داغداران نموان  رسگاري

نملان  چه صف  ميرد  قطاري

 

پير عيسي بساكاني مرمو:

او ميرد  حلمين

بارگاي شام وستن  او ميرد حلمين

بنا شا ن  نيا  ياري و آمين

ميردان  چه كلام باوران  يقين

مولاش  دي و حق ذات  بنيامين

 

پير خليل موصلي مرمو :

چه شاره زويلي

بارگه شام  وستن  چه شاره زويلي 

ميردان  بطون كردن قويلي

بگندي چه شون  پيرو دليلي

ها هفتوانن  شم و قنديلي

سكه قديمن  والاو  منديلي

 

پير جعفر كردستاني مرمو:

 چه تاش حورين

بارگه شام وستن چه تاش ورين

قوالش  نيان  او تاش  سرين

پري آزمايش ياران  مبين

هر كس برآورد  آنه  شاه خوشين

 

پير آحمد بره شا هي  مرمو :

چه كوي اورامان

بارگه شام  وستن چه  كوي اورامان

ذات خالقن خواجاي غلامان

سيصد  سال  سّر بيث  كس ليش  نزانان 

ميردان چه بسوز  پريش  مگيلان

و عشق  خواجاشان   آورد  و ميلان

 

پير حسين  اسلامبولي مرمو:

 چه كوي كلامان 

بارگه شام وستن چه كوي كلامان

كلام مدرو  نور  چه غلامان 

شاه سلطان صحاك  نكوي  سّر  آمان

موسي كليمش  چري  چه دامان

سوچيان يهود نا پخته خامان

 

پير الياس مورياسي مرمو:

چه كوي شنروي

بارگه شام وستن  چه كوي شنروي

سلطان خالقن  بي شكن  يوي

چه  ماهيوه  نقدش  وش  بوي

ياران  به نيشان  و گردو  كوي

 

پير فيروز هندي مرموئ:

چه بحر جيحون 

بارگه شام وستن چه بحر جيحون

پير بنيامينن بكفنين  چه شون

پيدا كرد چه سّر  شاه بي چندو  چون

 

پير حياس  مقربي مرمو:

وستو  مدينه

بارگه شام آما  وستو مدينه

غلامان گرد بين چه هزار وينه

بي وند  هزاره  غلامش  بينه

چاگه خدائيش ها كس نوينه

بفير  چه بنيام چه  نيش غيب  بينه

ظهور بنيام پادشاه معينه

چهل تن  چني شاه مكردين چينه

ذات بنيامين  ازل  رنگينه

باقي غلامان  پي شرط دينه

 

پي  نكادار تاني مرمو :

چه يانه عيسي

بارگه شام وستن چه يانه عيسي

داود بنيامين  چني پير موسي

سلطان صحاكشان  كرده پا بوسي

شيخ عيسي  عالم مدا جلوسي

ها زيا  چه  يورت  حاجي بابوسي

جوق هفته وان  مدان جلوسي

 

پير قمر  سراو قماشي  مرو :

چه شار بلقار

بارگه شام وستن چه شار بلقار

سيد سراج الدين  ويش بي كرمدار

يكرنگ غلامان  چه ازل طيار

دين  سرا جد ين  شيخ جه بفداد شار

ها پيداشان كرد شون خاوند كار

نو دما  چي و يورت ميرد قاميش سوار

ها شيخ حسن بي  موسي دفتر دار

هم شيخ معروف  بي داود نازدار

سوم شيخ حاجا ت  بنيام ردا بار

چوارم شيخ قيلان ميرد  كماندار

و ذات بالويل  ملك  بين چوار

 

پير طماز كرماني مرمو :

چه شار فرنگ

بارگه شام وستن  چه شار فرنگ

و اخلاص  پاك  ميردان يكرنگ

يورت حق ناسان  نه جامه  بيدنگ

بنيام ديشه وه  سلطان  خود رنگ

 

پير تيمور اورامي مرمو:

چه بحرو برّي

بارگه شام وستن چه بحر و بّري

ذاتش حاضره نه گرد هوّري

شاه نصير  كياست  چرّي  قرقري

ريشه بت پرست چه بن بر برّي

اژدهاش  شق كرد  شكمش درّي

 

پير رحمت بمبه اي مرمو:

نه شار غزنين

بارگه شام وستن نه شار غزنين

عز  و فدات بام  سلطان كونين

هيچكس نشنا سا  ذات تو و عين

غلامان هرگز  نلان  چه ژير  دين

اقرار  شرطشان باران  چه ما بين

باران  چه ما بين  اقرار  نه جاي ويش

سلطان محمود بي خواجاي  بي انديش

نه شار غزنه  رنگي  دا چه ويش

هفتنه  چوگاه  آوردش جه  پيش

اياز خواص بي بنيام  چه  راي  ويش

حسن ميمندي موسي نخته كيش

حبيب  داود بي  غلام راي تفتيش

زرقان  مصطفا تيرش خطر نيش

فخرالدين  رمزبار  ميرد  بي تشويش

زردوش  زرده بام  قوالن  نه چيش

روچيار  ناصرالدين  شاهن  راگو ريش

راگو ريش  حقن پادشاي  سرور

تا شاخه ايوت  نشنواي  چه  سر

گرد  ديده داران نمو با خور

 

پير قباد ديوانيه  مرمو:

چه يانه طاهر

 بارگه  شام وستن چه يانه طاهر

چو كان كريم  قديم  و قاهر

چه گشت هوري  ذاتشن  حاضر

چه پرديور دا  شرطش  كرد صادر

پير موسي  وزير بي ناظر

 

پير كاظم كنگاوري  مرمو:

چه خاور زمين

بارگه شام وستن چه خاور زمين

حكمش مگيلا  يسارو يمين

خور چه خور آوا  مارو و پسين

 ملكان  چه عرش  مارو  و زمين

هر كس ناراسن  اوسا مو غمين

 

پير دانيال  دالهوي مرمو:

او ميرزا  آمانا

بارگه شام وستن  او ميرزا آمانا

بره كتش  وست چه  لرستانا

و يورت خوشين  كردش بيانا

و مبارك شاه  نامشان  نيانا

كاكا بنيامين  كفت و پيش خوانا

خد دا د  داود  دست و چوگانا

سيد لك الدين  پيرموسي  وانا

چلوي مصطفا  دس چه كمانا

فاطمه لره  رزبارش  وانا

طاهر  يار آحمد  چه زرده بانا

بابا  بزرگ  روچيار  هم جفت  شانا

يانه  شيخ جگير  كردن  ويرانا

ويرانه شان  كرد  و كرده تقدير 

بريشان  جامه  سرشان  برد  چه  وير

ياران چه  رنگش  شك  ناران  توفير 

 

پير صفدر  قلاجه  مرمو

وست او شهنشاه

بارگه شام وستن  وست  او شهنشاه

او هفت آسمان  صحاكن  آگاه

سلطان علي بي جامه  مرتضي

غلامان  چه هم نگيرين  بها

كردار ويتان  مدين  چه  فنا

 

پير موسا ميانه اي مرمو:

كعبه مقدم

بارگه شام وستن كعبه  مقدم

يورت مرتضي شا فضلا ايدم

نياش معرفت  پي گردين  عالم

حج اكبره  هركس  ديش  و چم

ياران چه كج شرط  گيج ناران  و هم

 

پير سوره هندوله مرمو:

او گردين  دلان

بارگه شام وستن  او گردين دلان

ذاتش حاضره حل مشكلان

ها يار داودن شمع  مشعلان

داد  رس  يارانن چه راگه چولان

رهنماي  يارانن نه گشت منزلان

ياران بياوه  چه راگه چولان

وكلام و شون  او پاكي ذيلان

ها بنيامينن سكه ور پيلان

 

پير صادق مازندراني  مرمو:

او پشت پرده

بارگه شام وستن او پشت پرده

دس شاه با رسول طعامش  ورده

ها ميردان چه سّر  شاه ايجاد كرده

نه چير  ساجنار  سرشان  سپرده

وقول راسي  شرطشان  برده

يار آحمد  پي جفت  شاه  ويش آورده

چه شيوه مولام  حكمش ويرده

چه پرديور دا تختش جا گرده

و شون مولام  شهيد راي شرطه

تا كه سيصد سال حكمي پرورده

حكمي پرورده  ايوت چه ياران

پشت پردش گرد وينه هوشياران

تا كه سيصد  سال سكش  بو جاران

بي و  سر جوشن  گرد ديده داران

ذات شيا نه دوش  ذوالفقار گوران

نه جاگه ايوت  حكمش كرد  دوران

شون  يورت  سّر جامه پيواران

ياران  ويلان بون چه دلي خاران

باقي و رحمت شاي خاوندكاران

چه پرده  باطن  پري  شرط داران

داود دادرس بو  پي  جمله ياران

 

پير نعمت تبردار مرمو:

او كفرو كينه

بارگه شام وستن او كفرو كينه

كبرو  كفرشان  چه دم بر چينه

پيره و پيرالي  داواشان  بينه

شاه  دا ن   جلاشان  چه  قهرو  قينه

ياران  پوشاشان  جامه  كمينه

 

پير دلاور دره شيشي مرمو:

وست چه بر بري

بارگه شام لوان وست چه بربري

شاه  صحاك آگاه  نه گشت هوري

يار پاك  باور اوهن گاو فري

ياري نگيران  و لفظ تري

ها يورت فرعون  ميرد كافري

ويش كرد . خدا  شاهو شهپري 

نام ويش  نيا  حياسو شري

فروشا  دين  ويش  و جيفه  و زري

ياران  مورون  و راگه  شري

فردا خجالت  لال موان  كري

 

پير حياس ماچيني مرمو:

او بره شاهي

بارگه شام وستن  او بره شاهي

غلامان گردين  بدان گواهي

ها بنيامينن  رهنماي  راهي

ياران بنيشان  چه ايوا لهي

ياري  نكران  و جنگه  راهي

 

پير قانون دمشقي مرمو:

او راگه راسان

بارگه شام وستن او راگه راسان

جه بره  ديوان  گردين  خواصان

غلامان  چه يورت  خواجه  بناسان

ياران  و كلام  مايه شان   ماسان

يري  رو چه عشق مرنو بناسان

ياران راگه  يار نگيران  آسان

 

پير حاتم همداني مرمو:

حْسن  او  باد وستن

بارگه شام لوا  حْسن  او  باد وستن

پادشاه  چني پير  هردو  پيوستن

ياران بنيامين جلو چه دستن

جيايش  نوانيم هر دو يك  شصتن

بنيام ار بيو  مولام سر مستن

يار داود  رهبر  چه خاصو  گستن

 

پير محمد  شاره زويلي مرمو:

او سينه پاكان

بارگه شام  وستن او سينه پاكان

هر يار بنيشو  چه  لالو آمان

بي ديده حرام  پاكش  بو دامان

و هدر نه نيشان  گردين غلامان

شاه مدي مراد  يار پاك دامان

شاه  وستن  چه ذيل  زرده گل خاكان

 

پير  ابراهيم  جاف مرمو :

وستو شار چين

بارگه شام لوا  وستو  شار چين

شهر چين سّرن  تا واده  پسين 

كوره  آفتاو  چو گاه  بي  مبين  

ها خاقان  ويشن  سلطان  رنگين

داقان  وزير  ذات  بنيامين

رموز دا نيشان  چي وستو  شيرين

او چل كنيزش  چل تن بي يقين

ذرات  خسرو  عالي چه يقين

نكيسا  احمد  باربد  بنيامين

ها  فرهاد  داود   شاپور پير موسين

ليلي  بي داود  شيرين بي  مجنون

پادشام  رنگبازه  رنگش  بتون

غلامان  چه رنگش  هوشيار  بان  چه  دون

 

 

پير اسماعيل كولان  مرمو:

چه بگتاشيان

بارگه شام وستن چه بگتاشيان

چه پرديور دا شام  چي  نه  سر خوان

و حاجي بگتاش  بروز  دا نيشان 

نياش  طريق دين  علويان

هفتنه  چو گا  يورتشان بي عيان 

گل بابا  داود  ميرد روي ميدان

شاهين  بياني  موسي  دفتر خوان

رزبار بي  ابدال  اسمشن  ويران

قا يان  سّر بي  بنيام بي  اعيان

مصطفا چوگا  نامشن  عريان

زرده بام  غزل دده  بي سلطان 

روچيار  بي تراب  ياران  غلامان

هفته شان  ايد بي  چو گا يورتشان 

بگتاش مولام بي  چني هفت  تنان

هم  چه پرديور  آما  چه  ميدان 

پادشاه  هر وقتي  رنگي  دا  نيشان

 

پير نازار  شيرازي مرمو :

چه يانه ساري

بارگه شام وستن چه يانه ساري

نمانا  جلوه جامه  عياري

نياش  معرفت  شاه  خاوندكاري

جامه هفتنان  يورتشان  جاري 

منصور بي بنيام  پير ردا باري

نصيمي داود  رهبر  ياري

ذكريا  موسي  او دفتر داري 

يورت ساري بي  ذات  رزباري

تركه  مصطفا   كمان و قاري

يار آحمد  محمود  ابن سخاري

روچيار  بي عزيز ابن مختاري

شاه فضل  مولام بي سّرش طياري 

معرفت  نيا  چه  دمشق  شاري

چوار  تن  و هفتن  چوگاه  دان  ياري

و برگ سّرش  كردشان  اظهاري

مولام رنگبازه  رنگش  بسياره

ياران  چه رنگش  نوينان  آزاري

 

پير نريمان شاهوي مرمو:

چه يورت مختار 

بارگه شام  وستن چه يورت مختار

چه يانه بن جان شاه  كردش گدار

عالم  ارواح  مست ميو  بيدار 

بي خ.رد  و بي خواو  دايم  بين  هوشيار

وارد نيشان بي چه  نور  روزگار

آحمد  مختار  ناگه  بي  پروار

ذات شاه  صحاك  نور  كرمدار

عفريت  قوتش كرد  روح صد  هزار 

او سا  سرش چي  و قله  سيار

چه شون باوش  بي و شهريار

يك  رندانيش كند  يمين و يسار

صد هزار مخلوق كردش  گرفتار 

باواش  تيمور شاه خريك  مند  ناچار

سرانسر  مخلوق مكردش نظار

تا زيان  او  رحم ذات  شهسوار 

كياناش و لاش  او مرد اختيار 

كردش نصيحت او حرف پندار 

تا كه آحمد  شاه  با حشمت و قار 

آوردش  عفريت  بستش  نرو  دار

چوار  تن . هفتن چو گاه  كرد آشكار

ميرزا  زر زر بي  بنيامين  يار  

ميرزا زر نوروز  داود نازار

پير موسي  وزير  ميرزا زر قطار

مير زر  هادي   او يورت  رزبار

ميرزا  زر  قبيل  مصطفي  قهار 

زر بافت  يار آحمد  طوباي 

روچيار  تيمور شاه  او ملك طيار

مولام رنگ بازه  رنگش  عجو كار

منمانو رنگ رنگ  پي ميردان  قطار

ميردم  گره كن  نگيلو چه تار

چي رنگاي رنگه او نوش كرو  ژار

 

پير طيّار  خراساني مرمو:

چه يانه دارا

بارگه شام وستن چه يانه دارا

زيا چه اسكندر  جامش جم آرا

خراج  سن  نقاب  كشو  كوه  خارا

چه كوره  افتاب  چوار  قرنه  سارا

اشرق  تا  مشرق  حكمش ديارا

چوار تن هفتنان  يورتش زيارا

چوگاه  جامه شان  و سّر  و نارا

داود  بي  لقمان شفا  در كارا

بنيام  بي سقراط  شرطش طيارا

موسي  ارسطو  معرفت  كارا

نورش و درخت  سبز  مبو  جارا

گيسيا  بانو  يورت  رزبا را

افلاطون  او  دون  مصطفا قهارا

يار آحمد  شيرزاد لعل  بهادار

جالينوس  روچيار دوا  در  كارا

هفتنه  چو گاه   جوشين چه  هورا

مولام رنگ بازن  عجب  عيارا

چه هر  جامه چي  رنگش نبارا

ياري  گره كن  ميرد  هوشيارا

مطاي  بي  داغمش نبو و  بارا

ياران  چه  راستي  موان  رستگارا

 

پير عنوان كعبه اي مرمو :

چه كوي جمشيدا 

بارگه شام وستن چه كوي جمشيدا

پادشاه  منوچهر  ياران  و اميدا 

قباد  بنيامين  او  وزير  شيدا

داود  فريدون   ياران  اميدا

پير موسي  .زبر  دفتر  زرين دا

رزبار  زرين  گل دايه ايرج دا

مصطفا  شيده  تيرش  نا پيدا

ايرج  زرده بام  چه تيغ شهيدا

روچيار  كاوه اوساي  حديدا

مولام رنگ بازه  رنگش توحيدا

گاهي  چه باطن  ظاهيردا

ياران چه رنگش  نوان  نا اميدا

 

پير احمد گنجه اي مرمو :‚

او كوچ كابل

بارگه شام وستن  او كوچ كابل

 وست چه  دوش گاو  پادشاي عادل

چه دلي  شاخش  نمانا  كي برّ

نور پيرالي  چي و پرده نهان

پيرالي  غيب بي چي و  هفتوان

و كابل  شار  دين  خواجاي  غلامان

چني خراتان   شاه  دارو ميدان

پيرالي  گيلان چه دلي ميردان

بدو  مزگاني  يورت شاي جهان

شاه وات  پيرالي  چي جمو نامچه

شون خواجاي  ويت جاري  مواچه

اگر  مواچي ساتي  بساچه 

ورنه  نالانت  مبو دو هاچه

مبو دو هاچه  نا لانت  و قار

چه ديده  غلامان  ملو  نه حشار

نچول  آروت  مماني  امجار

مكيشي حسرت  وگريه آزار 

موچه پرديور  بويني جم يار

بلي جامه تو چوگاه  مو اظهار

نه پرده  رموز  خواجه  كرمدار

مرژي  و نور  آيينه  اسرار

چه لوحو  قلم  نه بحرو  نه بار

غلامان  او تو دور مدان حصار

نه تخته اقليم  نه يار  نه اغيار 

بنيامين  شريك  خواجه  كرمدار

دستگيره  پري  گردين  گنا  كار

هم بنيام  ناسا  جامه  خاوندكار

ها پيرالي  بي پيقمبر  خار

دريان  ودستش بارگه   شهسوار 

چني  هفتوان  هان  چه يك  طومار

پادشاه  نيرنگش  هشتن  صد  هزار

بلي  غلامان   بر نشان  ني  شار

شرط پادشاه  و پير  نولاوان  اقرار

 

پير آحمد  بره شاهي  مرمو:

او نه شاپوري 

باركه شام وستن  او نه شاپوري

ياري نكران  ياران  و زوري

خاصه  غلامان  رژيان چه نوري

گشت رژيان  چه نور  غلامان  صبوري

شام وست او بارگه  پا كشتي نوحي

چني  هفت  درويش غلام پاك نوري

سازانا  طوفان  او  كشتي  چه بسوز

عدنان  داود بي غلام  قلا دوز

سعدان  پيرموسي  نخته حق آموز

شعبان رزبار  بي رمز حق  نه دوش

 قطران  مصطفا سركش  نقره دوز

غمام زرده  بام  قباله  رموز

سهام  روچيار  نقش رنگ  روز

نقش رنگ روز  روچيا را  مقام

چوار تن  و هفتن  چوگا بين  و كام

چه سّر قدرت  عازيز  مولام

خروشا  طوفان  پري  گردين   عام

مولام رنگبازه  رنگ  رنگ  مدي  نام

ميرد يكم  گركن  ويل  نبو  سر سام

چني گمراهان  نه پيچو  نه دام

راي حق  بوانو و كوچ  كلام

كلام  اكسيره  پري جسه  خام

ياران مكرون  و طلا زّر جام

 

پير نادر قره داقي مرمو:

او او كليسائي

بارگه شام وستن  او كليسائي

بارگش  وست و يورت  چا آستاني

يك رنگيش نيا مردان  زمايي

بت و بت خانه  چوگاه نيايي

بزان كي ملو  او سر گمراهي

بعضي مزانان  بت چه خدايي

هر او بته  كروش فنايي

هر كه  عاقلن ميرد  درگاهي

چا وقته گيلو فامش  پيداهي

بتش پرستا و جاي خدايي

مولاش  وريزا  او چه  پنهايي

هر نه روي  ازل  تا و ايگايي

بعضي كس موان او روسيايي

پي طما كاري جيفه دنيايي

ويش كرد  نه خدا  نه  جاي خواجايي

اركان  كجي  نياش  دستگاهي

آمان  چه  آخر نيه  نش  صلائي

خجالت موان  چه حضور شاهي

و امر مولام  ضدشان صدايي

هر  خداي   ميردش  بين و بلايي

چني امتش  كفتو جفايي

چني  توبش  كفت بنيام  ردايي

شادي  چن  خداشان

 

پير  تقي  بالامي مرمو:

او موجودي ويش

بارگه شام  وستن  او موجودي ويش 

ور چه گرد ميردان  بنيام  ها و پيش

رجا چي  ياران  نه  جمو  انيش

بنيام رسولن  غلامان  خويش

غلامان  سنجنان   و اصحاب ويش

پادشاه  قدرتن  سّريون  چه  پيش

ميردان  ايوالله  باوران  و ليش

 

پير محمود لرستاني مرمو :

او يانه خونكار  

بارگه شام  وستن او يانه خونكار 

چوار  ملكانش موسي كرد اظهار

چوار يكي  ويش  نويسا او كردار

كردار ياران نويسا  چه طومار 

عثمانه  چه لاش  بي و ذره دار

كردش خليفه  تخت حكم آثار

نه چله زمستان  انگور  كرد اظهار 

معجزه  نه وزن  دوهم  كرد  طيار

پري  ضعيفه  خسته آ ذ يت    بار

او هم  ميلش كرد  عازيز  سالار

چو گا  منيران نعل چني بسمار

آوردش و جا  شرط نامه پي يار

آما پرديور خواجاي كرمدار

ياران بيد يوه  دور  بدن  حصار

شرط پرديور ياران  و گفتار

بي بفضو كينه نبوتان آزار

 

پيرعبدالعزيز  بصره مرمو :

او شط سيروان 

بارگ شام وستن او شط سيروان

ها چيگاه  خيزان بانگ چه سر حّدان 

چه پرديوردا  شام گرتن ديوان

خالص غلامان  گرد بين چه مكان

هر يك و يك شرظ بيان و بلان

اگر ذات شاتان بنيشو و شان 

ياران چه دنيا دينتان نفروشان 

اركان چفتي پي ويش نتاشان

غير  ژ  پرديور  شرطي ننيران

ميردان او كلام حيا بكران

او شرط قديم سرتان بسپاران

او پير كج شرط سجده  موران

پير نا كامل  گرد بر مكران 

آماه د ش  وراي  دوزخ  نكران

ياران بشنوان  اي  نكته و اركان

چه راگه غلط نوان سر گردان

و كوچ كلام  باوران ايمان 

چه تكبير جم خواجا   صلاش دان

 

پير هاشم  ريژاوي مرمو:

او مازندران 

بارگه شام  وستن او مازندران

ياران  نكران جنگ و هوران

ذات كيكاوس  پادشاي  سبحان

سلطان  يكرنگ  خواجه  غلامان

بروز  دا نيان  يورت  هفت  تنان

رستم  بنيامين  پير  شفا  خوان

ها گيو  داود بي  چرخه چي  جهان

گودرز  پيرموسي نكته  ارل  خوان

فرنگيس  رزبار  عاشق  پي ياران 

رستم  يك دست   مصطفا   داوان

سياوخش   عالي شهيد بي چه خوان

جهانبخش  روچيار  هام  بقاي خواجان

چوار تن و هفتن  چوگا  بي عيان 

باقي  ميردان  بين  رزم  پهلوان 

مولام  رنگبازه  رنگ  مدي جولان

هر وقتي رنگي او كردن  بيان 

ميردم  گره كن   ويل  نبو  ويلان

چي عيار بازي  نبو سر گردان

  وراگه  غلط  بيو و  راسان

وكوچ كلام  بيو  چه  ميدان

بي شك  مزانو  راگه  يارسان

 

پير بابا غيب هاواري مرمو:

چه شار فرنگ

بارگه شام وستن چه شار فرنگ

كمان و پوسش  پوشا  طياري

گيلان هفتاو دو  جامه عياري

چه هر جا رنگيش  كردن اظهاري

دين  يارانش  نكرد  آشكاري

نه هيچ  جامه اي  اي  شرط  نو جاري

هفتا دو   دو  دين  سازا در كاري

شرط ساجنار  ناورد  چه باري

تا چه پرديور  كردش آشكاري

چيگاه   دين  يار كردش  پر كاري

شرط  پرديور  كردش اظهاري

ها هفتوانش  سازنا  چه ناري

پري دسگيري  ميرد و  قطاري

و تد بير  مبو  رويه  دينداري

جم و بي تكبير نمو  كرداري

نملو  نه صف  نختو  طوماري

يار بي  تكبير  نيه نش   رسگاري

 

پير نجم الدين  فارس  مرمو:

او ارده ويلي

بارگه شام وستن او  ارده  ويلي

غلامان بيد يوه  او راگه  ويلي

و ويل  مماندي  چي نامو  ذيلي

حشمت مولام  و رحمت  كيلي

ها هفتوانن  سكه و سر  خيلي 

صاحب   تد بير آبو  جوي  بيلي

مكران حاصل  بذرو گشت كيلي 

جوزشان  و دستن  سر چشمو  پيلي

ياران  ياري  نكران و فنو  فيلي

نكو چه آخر  ويل  بان  جاهيلي

 

پير  ميرد هرويني مرمو

او دلي چل تن

بارگه شام وستن او دلي چل تن

عز و فدات بام صاحب مكرو فن

چندي ميردانت  طون كردن  طوّن

تو برزت  كردن  بيحد و بيون

كمينه ويش  نيان نه جاي خداون

آخر پشيمان  خجالت بردن

چند گمراو و روسياه بي بري  كردن

آمانن  آمان صاحب چنو  چن

ميردان ندارن  تاو  زمافتن

ياران پاريز  بان چه درنگ و روغن  

غلامان  پي  دسگاه ذيل كران روشن

ار سرشان  دادن  نشكنان  سوگن

شرط پرديور  قديمن   جوشن

چنه  زياد تر  نكران  پيون

خاصه  غلامان  ميردان  پاك  تن

 

پير عزيز هودانه  مرمو:

او سلطانيان

وظاهر سلطان و باطن  خدان

چه روژ  ازل  رنگش كرد پايان

ويش ايجاد ش   كرد  گروي كافران

چو بون  كافران ها  فرمانداران

و گداش كردن گرد  نام  آوران

تا چه ور كافر  طانه بوران

بدان او نيكان اذيت مدران

تا نيكان  پاكتاو  بر شو  نه سران

چه عشق مولاي دين  سرشان بسپاران

خواجام  پوسه نيا  اي بناي جهان

سازان نه دلي  يك  نيكانو  بدان

پري  آزمايش  ميردان  ديوان

ياران  بشنوان  چه فاني  دوران

را گه دين  يار  قايم   بگيران

وشون كلام  اقرار بو يران

وطانه باري  ياري بجوران

و ديدار يك  بيمشان   بشوران

پادشام  مدي كام  يار  بو داران

 

پير  فتالي صحنه اي مرمو :

او  بحر  محيط 

بارگه شام وستن  او بحر محيط

گوهر  پيا كردن  ميردان   و اميت

ميردان  و بحر  شاه  داد نشان  قويط

ياران و كلام بدران  جليت

وكلام  قاپي  دين  بژه نان  كليت

غلامان  وي  شون  ذيلشان  بو سفيت

و زمي دورنگان هيچ نوشان  هيت

ار دانه هزار  گوهر  بو پد يت

ياران و گردي نه نيشان هاويت

سّر نكران فاش  هيچ نوان  هاميت

نوان كرده خام چه دين  بان  نابويت

 

پير سليمان اردلاني مرمو:

او كوي ناهيد

بارگه شام وستن  او كوي  ناهيد

شام  ويش دارا بي  سر چشمه  اميد

چه روش  موارو  پرشنگ خورشيد

شار داراب  شاه او كردش پديد

چني گمراهان  ستيزا او نه زيد

خواجام  و رنگ كارخانه  توحيد

وراستش  زانا  كوهو  دشتو بيد

 

پير فيروز هندي مرمو :

او شار ميلات

بارگه سام وستن  او شار ميلات 

شام سكدر  بي كيد ش  كرد و هات

آوش  ورد نه جام چوار تن  و نشات

دماي آو  ياوا و آو حيات

نشكنا  ياساي  ياري  تا  ممات

دنيا  تا دنيا   كردش و ظلما ت

تا كه بمانو  تا قرن  هيات

 

پير رستم  مرمو:

يه واده رون 

شويمان  لوا يه واده رون 

فرزند  مچرو نوبه   بابون

وشا  پا گسه  وياريش  خون 

ياران و كلام جاي گفتوگون

جاي گفتگون  ها كوچو كلام 

مهر بي  هفتادو  دو بارگه  مولام

باقي  بارگه سّر  نمبو تمام

 

هو اول و اخر  يار